Irene Keyzer

De kamperfoelie verschijnt als een portret. Een ode aan haar vergankelijke schoonheid en levenskracht.

Bladgoud en goudverf omhullen de bloem met een subtiele glans. Het licht wordt onderdeel van het werk: overdag vangt het goud de zon, terwijl het in de avond een zachtere, verstilde uitstraling krijgt. Zo verandert de beleving met het ritme van de dag.

Dit schilderij nodigt uit tot aandachtig kijken. De bloem wordt meer dan een botanisch onderwerp; zij wordt een ontmoeting, waarin licht, natuur en verwondering samenkomen.