Irene Keyzer

Vanmorgen liep ik vanuit Station Ellecom het bos in, richting de rand van de Veluwezoom.
Het was stil. Geen vogelzang, de zon verborgen achter wolken. Toch was ik niet helemaal alleen,ergens in de verte liep nog een andere wandelaar.

Terwijl ik stap voor stap door het zachte pad ging, dwaalden mijn gedachten af naar de afgelopen week. Als artist in residence is mijn werkproces eindelijk op gang gekomen. De visuele input is er: verf die ik zelf maak, het schilderen op Chinees papier. Maar het materiaal stelt ook zijn eigen eisen en problemen. Die uitdagingen namen in mijn hoofd even de ruimte tijdens deze wandeling.

En toen stond ik even stil. Voor me lag een stronk afgezaagd van een omgewaaide boom, de wortelkluit opengebarsten en breed uitgespreid in het bos. Ik keek naar de lagen aarde, kleine steentjes, kronkelende wortels, waarschijnlijk ook schuilplaatsen voor piepkleine beestjes. Aan de rand groeiden takjes en jonge plantjes. Het was alsof ik naar een miniatuurlandschap keek, een landschap ín het boslandschap.

Dat beeld neem ik mee, terug naar het atelier.