Kijken + Zien = de aarde spreekt al
Voordat ik afreis naar mijn artist in residence bij Station Ellecom, een halte voor kunst en natuur, breng ik vandaag nog een bezoek aan de moestuin in Haarzuilens. Daar wacht een oogst op mij. De aardappelen mogen uit de grond.
Het blijft een klein wonder: met mijn handen in de aarde graaf ik en daar, uit het niets, komen ze tevoorschijn. Mooie, stevige, gezonde aardappelen. Elke schep aarde onthult iets nieuws, iets dat daar in stilte is gegroeid.
En terwijl ik oogst, besef ik: deze aarde heeft al tot mij gesproken. Zonder woorden. In vormen, geuren, texturen. In de kracht van het groeien, van het geven.
Maandag vertrek ik naar Ellecom, waar ik onder het thema ‘Geef de aarde een stem’ ga onderzoeken wat dat voor mij betekent. Maar vandaag fluistert ze al. Misschien heeft ze dat altijd al gedaan. Het is aan mij om te luisteren.
